Praise TomTom, oh yeah

Het zijn hoogtijdagen voor atheďsten. Sloeg eerst, in navolging van de Engelse wijsgeer Bertrand Russel (Waarom ik geen Christen ben), de filosoof Herman Philipse met zijn Atheďstisch manifest de goedgelovige mens krachtig om de oren, nu hebben ook de digiboys van TomTom de aanval op het onstoffelijke ingezet.
Heel vroeger keek ik nog wel eens over mijn schouder om te controleren of mijn engelbewaarder aanmoedigend met zijn vleugels klapperde ten teken dat ik op de juiste weg was. Mocht ik op mijn oude dag eieren voor mijn geld kiezen door weer gelovig te worden, dan kan die sympathieke hemelgeest gerust boven blijven, want TomTom heeft zijn taak volledig overgenomen. Ach waren beide Tommies er maar, dacht ik, toen ik in een doolhof van donkere Amersfoortse woonerven vloekend naar een adres zocht. Met ons autonavigatiesysteem komt iedereen altijd van A naar B, belooft de website van de Tommen. ‘Slank, slim en eenvoudig’ is hun apparaatje, maar dat was Gods afgezant ook.
Wie de geschiedenis een beetje kent, weet dat gelovigen een bijzonder hardnekkig volkje zijn die een aanval doorgaans fanatiek pareren. Suggereer je bijvoorbeeld dat hun god dood is, dan komen ze snel in het geweer, soms zelfs letterlijk. De laatste jaren, misschien door de lessen in listigheid van de jezuďeten, pakken de aanhangers van het intelligent design het subtieler aan. Mijd de confrontatie met andersdenkenden niet - in dit geval met de wetenschappers die de evolutieleer propageren -, geef toe dat er inderdaad van evolutie sprake is, maar blijf beweren dat er desondanks in den beginne iemand was die knikte dat het goed was – en ontken vooral dat die almachtige zijn visie op dat goede ietwat beter had moeten definiëren. De invloed van de ID’ers is zo groot dat minister Maria van der Hoeven om een reeks debatten over de relatie tussen geloof en wetenschap vroeg. Het eerst was onlangs in het tv-programma Buitenhof te zien.
Die discussies over een mogelijke god zijn misschien wel overbodig, want wat de uitkomst ook mag zijn, er blijft een grote behoefte aan spiritualiteit en religie. Dat bewijst de populariteit van Een geschiedenis van God van Karen Armstrong. Deze ex-non vertelt volgens het Reformatorisch Dagblad in een gemakkelijke stijl niet alleen over christendom, islam en jodendom, maar ook over allerlei minder bekende Oosterse godsdiensten. ‘Het gaat er allemaal in als koek’, beweert het dagblad heel eigentijds.
Maar met de engel is het goed mis. Het tekstprogramma Word kent het woord alleen nog in de zin van schat, lieverd, lieveling en schattebout, de religieuze variant is ins Blauwe hinein verdwenen. Wat een engelbewaarder is, weten ze bij Microsoft al helemaal niet meer. Gelukkig is er altijd nog de geruststellende elektronische stem van TomTom die u na een lange rit meedeelt dat u bij uw einddoel bent aangekomen.




terug

volgende