Getekend door het leven

Met tattoos heb ik weinig. Ik heb wel eens met de stoute gedachte gespeeld om op een bepaald lichaamsdeel een dame gekleed in bikini te laten tatoeëren die zich automatisch van beide kledingstukken zou ontdoen, als dat lichaamsdeel bij gelegenheid zou zwellen en uitdijen. De intieme en prikkelende sessie in de tattooshop die daarvoor nodig is weerhield me. Ik behoor ook niet tot de categorie mensen die opzichtig met een tatoeage rondloopt.
De dame die ik vóór me op de boot in Griekenland zag zitten, denkt daar zichtbaar anders over. Het was een vrouw van een geweldige omvang, breed geschouderd en voorzien van massa’s vet. Op haar ontblote rug zag ik enkele zwarte plekken. Een vervelend geval van huidkanker, dacht ik eerst, maar bij nader inzien waren het tatoeages die als regendruppels van een centimeter omvang op haar rug geplakt zaten. Ook op haar lillende armen had ze enorme tekeningen laten aanbrengen. Ze was er duidelijk trots op en ik vroeg me af waarom iemand zich zo voor het leven laat tekenen.
Het Meertens Instituut wil dat ook weten. Via internet kreeg ik van het Instituut, dat door J.J. Voskuil in Het Bureau zo ongelofelijk nauwkeurig is beschreven of, zo u wilt, te kijk is gezet, een enquête met sociologisch getinte vragen toegestuurd. Of ik zelf tattoos heb? Of mijn vrienden en kennissen ergens op hun lichaam een afbeelding hebben laten prikken en zo ja, welke? Al die vragen heb ik ontkennend beantwoord. In mijn netwerk komen geen ankers op bovenarmen voor, wordt de liefde niet met inkt op het lichaam uitgeschreeuwd en vertoont de onderrug geen veelkleurige draken, dreigende spinnen of andere intrigerende symbolen. Ik ken enkele zeelieden maar die hebben altijd zedig hun hemdsmouwen tot op de polsen afgestroopt, wat natuurlijk tot nadenken stemt.
‘Ze hebben er allemaal een’ las ik op een website. ‘De tatoeage is niet meer het alleenrecht van ruwe zeelieden of gevaarlijke Hell’s Angels.’ Popzangeres Anastacia en filmster Johnny Depp gebruiken ongegeneerd hun lichaam om hun smaak of gedachtegoed te etaleren. Ze sluiten daarmee aan bij een lange traditie. Want door de eeuwen heen hebben mensen zich getatoeëerd om emoties uit te drukken, om boze geesten af te weren of om te laten zien dat ze ergens bij horen.
Wat nu? Ga ook ik naar de beautyshop en neem drie sterretjes op mijn buik, zoals Spicegirl Victoria Beckham? Of laat ik een piercing door mijn tong boren om het lispelen te bevorderen? Of zal ik maar bescheiden met mijn restyling beginnen door mijn haar een lichte hennabehandeling te geven om het aanstromende grijs eronder te houden?
Overbodige moeite, met de loop der jaren tekent mijn lichaam zich vanzelf.




meer columns ...

volgende