Decadent college minacht bevolking

Wat moet het heerlijk zijn om een baan te hebben die je de mogelijkheid biedt om uren en uren aan niet-productief werk te besteden en die je alle tijd geeft om met behoud van salaris over je nieuwe kantoor te fantaseren. De zonnekoningen van het college van B&W van de gemeente Overbetuwe hebben zo’n baan. Ze vergaderen zich suf hoe ze een nieuw gebouw kunnen optuigen waarmee ze kunnen pochen als een bevriende gemeente uit een armlastig land uit het voormalige Oostblok op bezoek komt.

Bij ons in Lingewaard hadden we een decennium ook colleges met grote ambities. Kantoren wilden ze bouwen bij Ressen - een verkeersknooppunt tussen Arnhem en Nijmegen -, terwijl in de naburige steden de leegstand van kantoren al jaren groot is. Nee, niet zoals vroeger in het Oostblok waar men om te imponeren parades hield met bordkartonnen wapentuig, maar hoge gebouwen van beton en baksteen en met een futuristisch design. Ook waren er plannen voor een kantorenpark, in de hoogte natuurlijk, Dubai aan de Linge genaamd. Kun je nog meer omhoogvallen? De colleges maakten een schuld van 90 miljoen bij jaarlijkse inkomsten van 80 miljoen. De bevolking die het college van CDA, VVD, PvdA en Lokaal Belang twee jaar geleden resoluut naar huis stuurde, wordt nu met de gevolgen opgezadeld. Om de rente van de schulden te kunnen betalen, kregen de huiseigenaren een OZB-verhoging van 56 procent. ‘Griekse toestanden’ noemde het nieuwe college de situatie die hun voorgangers van het Sirtaki-college hadden veroorzaakt.

Goed lokaal bestuur komt in Nederland niet voor, wel is er sprake van voldoende functionerend gemeentebestuur, concludeert Klaas Abma in zijn proefschrift 'Beoordelen van gemeenten' waarop hij onlangs aan de Open Universiteit promoveerde. Met de dienstverlening zit het doorgaans wel goed, maar een gefundeerde toekomstvisie en vertrouwen in de lokale politiek zijn ver te zoeken.

Vind je dat gek, als je in Lingewaard woont of als je leest op welk financieel drijfzand de gemeente Overbetuwe haar totaal overbodige nieuwe onderkomen baseert? (note bene tegen de achtergrond van voortdurend oplaaiende discussies over samengaan van beide gemeenten!) Een VPRO-programma besteedde er ruim aandacht aan. Mooi klinkende aannames en speculeren op de toekomst blijken ook in Overbetuwe de basis te zijn waarop het college zijn beleid fundeert. Niets van Lingewaard en andere gemeenten met hoogmoed geleerd.

Het programma gaf Overbetuwe geen wederwoord, werd de programmamakers verweten, maar dat journalistieke manco werd ruimschoots gecompenseerd door andere gemeenten die soms met dubieuze financiële derivaten hun falende beleid proberen te camoufleren. Ook daar werden veelbelovende prognoses door de economische crisis en de ingezakte kantorenmarkt gelogenstraft.

Net als in de gemeenten die de VPRO aan het woord liet, zijn er ook in Overbetuwe mensen met verantwoordelijkheidsbesef. Actievoerende burgers willen daar voorkomen dat ze straks het gelag van onverantwoord beleid moeten betalen. In een tijd waarin van Nederlanders gevraagd wordt de broekriem aan te halen, kan een gemeente het niet maken onverantwoord met het geld van de belastingbetaler te smijten. Zoiets getuigt van decadentie en minachting.

In Lingewaard hebben we een fantastisch medicijn voor het falende gemeentebestuur gevonden. Een van de nieuwe wethouders werkte vroeger als psychiatrisch verpleegkundige. Bij ons gaat het nu een stuk beter.

[Verscheen als ingezonden brief in de Gelderlander]


Naschrift d.d 9 november 2012
Inmiddels is bovenstaande column gedeeltelijk achterhaald. Wat betreft de Overbetuwe is er niets veranderd. Daar hebben wethouders zich ingegraven en willen koste wat kost een onnodig stadhuis 'realiseren', zoals dat in hun armoedige jargon heet. Maar de conclusie over 'bij ons in Lingewaard' is door de tijd achtergehaald. De bedoelde wethouder met verpleegkundig-psychiatrische achtergrond is volledig opgeslurpt door de megalomane bestuurscultuur die in ons land courant is - lees daarover ook de besluitvorming over het Cultuurhuis van € 180 miljoen in Den Haag. Ook hij is zijn nuchtere en brede kijk op mensen vergeten en heeft zich gestort in een dubieus en peperduur project dat niemand wil. [Kennelijk is een systeem sterker dan een persoon].

Een trollylijn over een traject waar al twee buslijnen een prima verbinding verzorgen, moet een nieuwbouwwijk 'ontsluiten'. Kosten voor de gemeente € 320.000, naast de zes miljoen van de Provincie Gelderland. Wie de overheid kent, weet dat deze bedragen zullen oplopen. Berekeningen door externen ondersteunen dat vermoeden.

De bevolking is woedend, de maat is vol. Eerst stapt de burgermeester na herhaalde corruptie op, zonder strafvervolging maar mét tweeënhalve ton wachtgeld, wordt de OZB voor huiseigenaren verhoogd met 56 procent en is de schuld van de gemeente inmiddels opgelopen tot 110 miljoen euro. Waarom er dan zo nodig in een overbodige trollylijn geïnvesteerd moet worden, in een achterhaalde technologie bovendien, gaat velen in Lingewaard de pet te boven. Los met die € 320.000 een deel van je schulden af, zou een verstandig mens zeggen. [Gezien de hoogte van die schuld, kan dat bedrag nooit en te nimmer terugbetaald worden. De gemeente zit dus met een enorm probleem dat tot nu toe door niemand benoemd is. De vergelijking met Griekenland doemt op.]

Langzaam maar zeker krijg ik zin om op de barricade te klimmen. Maar één conclusie heb ik intussen getrokken: als inwoner van Lingewaard ga ik bij gemeenteraadsverkiezingen nooit meer stemmen. Door de hond gebeten of door de kat gekrabd, de politieke moraal ligt in onze gemeente uitzichtloos op d'r gat.